‘Wat ben je moedig’ wordt er tegen me gezegd als mensen hun waardering uiten voor de openhartigheid waarmee ik persoonlijke verhalen deel. En alhoewel ik kan begrijpen dat dit als moedig wordt gezien, voelt het voor mij zo natuurlijk om te doen. Soms ook ‘scary’, maar vooral als de enige optie die ik heb. En weet je wat mij daarbij helpt? De gedachte en vraag hoe ik later, als ik oud zou mogen worden, wil terugkijken op mijn leven. En dan wordt heel veel ongemerkt minder eng en moeilijk. Want zeg nu zelf, wij zijn hier toch niet om het leven van iemand anders te leiden? Maar dat is wel wat er gebeurt als je je laat leiden door verwachtingen van anderen. Als je je schikt in ‘hoe het hoort’ of hoe je denkt dat het hoort. Wat je feitelijk dan doet is de hoofdrol in je leven uit handen geven. Maar hoe kun je daar nu gelukkig door worden? Hoe kun je een leven van vervulling leiden als je jouw eigen stem niet laat horen? Als je je eigen dromen en verlangens opzij zet voor anderen? Begrijp me goed, rücksichtslos je eigen gang gaan zonder je enige rekenschap van anderen te geven, dat hoeft ook niet. Maar dat is het andere uiterste. Daar tussenin is een wereld van mogelijkheden. In hoeverre heb je jezelf al kans en ruimte gegeven die mogelijkheden te ontdekken? Begin er vandaag nog mee!